Liturgie van zondagochtend 4 januari 2026

21 Toen er acht dagen verstreken waren en hij besneden zou worden,
kreeg hij de naam Jezus, die de engel had genoemd nog voordat hij in
de schoot van zijn moeder was ontvangen.

22 Toen de tijd was aangebroken dat ze zich overeenkomstig de wet van
Mozes rein moesten laten verklaren, brachten ze hem naar Jeruzalem
om hem aan de Heer aan te bieden, 23 zoals is voorgeschreven in de
wet van de Heer: ‘Elke eerstgeboren zoon moet aan de Heer worden
toegewijd.’ 24 Ook wilden ze het offer brengen dat de wet van de Heer
voorschrijft: een koppel tortelduiven of twee jonge gewone duiven.

25 Er woonde toen in Jeruzalem een zekere Simeon. Hij was een
rechtvaardig en vroom man, die uitzag naar de tijd dat God Israël
vertroosting zou schenken, en de heilige Geest rustte op hem. 26 Het
was hem door de heilige Geest geopenbaard dat hij niet zou sterven
voordat hij de messias van de Heer zou hebben gezien. 27 Gedreven
door de Geest kwam hij naar de tempel, en toen Jezus’ ouders hun
kind daar binnenbrachten om met hem te doen wat volgens de wet
gebruikelijk is, 28 nam hij het in zijn armen en loofde hij God met de
woorden: 29 ‘Nu laat u, Heer, uw dienaar in vrede heengaan, zoals u
hebt beloofd. 30 Want met eigen ogen heb ik de redding gezien 31 die u
bewerkt hebt ten overstaan van alle volken:32 een licht dat
geopenbaard wordt aan de heidenen en dat tot eer strekt van Israël,
uw volk.’ 33 Zijn vader en moeder waren verbaasd over wat er over hem
werd gezegd. 34 Simeon zegende hen en zei tegen Maria, zijn moeder:
‘Weet wel dat velen in Israël door hem ten val zullen komen of juist
zullen opstaan. Hij zal een teken zijn dat betwist wordt, 35 en zelf zult u
als door een zwaard doorstoken worden. Zo zal de gezindheid van
velen aan het licht komen.’

36 Er was daar ook een profetes, Hanna, de dochter van Fanuel, uit de
stam Aser. Ze was hoogbejaard; vanaf haar huwbare leeftijd had ze
zeven jaar met haar man geleefd, 37 en ze was nu al vierentachtig jaar
weduwe. Ze was altijd in de tempel, waar ze God dag en nacht diende
met vasten en bidden. 38 Op dat moment kwam ze naar hen toe, bracht
hulde aan God en sprak over het kind met allen die uitzagen naar de
bevrijding van Jeruzalem.

39 Toen ze alles overeenkomstig de wet van de Heer hadden gedaan,
keerden ze terug naar Galilea, naar hun woonplaats Nazaret. 40 Het
kind groeide op, werd sterk en was begiftigd met wijsheid; Gods
genade rustte op hem.